Selasa, 30 April 2013

Ayem Nanging Ojo Mung Turu


Waosan : Yohanes 14: 27-31.       
Pamuji : 
KPK 131
Nats : “Kowe padha Dak tinggali tentrem-rahayuKU Dakwenehake marang kowe….atimu aja melang-melang lan aja giris” (Ay. 27)
Nalika taksih SMP kula paling ajrih menawi Bapak lan Ibu tindak ngantos dalu. Awit griya kula tebih saking tanggi lan kiwa-tengen griya kathah wit-wit ageng (wit pelem, rambutan). Langkung-langkung menawi sampun nyelaki dalu. Ingkang kula angen-angen namung, “Mbok ndang rawuh ya bapak-ibu”. Nalika kepireng swanten, “Glodhak” manah deg-degan sanget, ajrih menawi swanten kalawau amargi wonten pandung (maling). Kosokwangsulipun menawi kepireng swanten sepeda motoripun bapak, manah kraos ayem. Langkung-langkung nalika kori kabikak lan bapak-ibu sampun mlebet ing griya. Raos ajrih ical babar pisan.
Ing satengahing donya ingkang kebak godha rencana menika kathah tiyang ingkang gampil  kapencut dening kabingahan semu. Nalika taksih gadhah sepeda motor ngangen-angen, “Iba endahe yen duwi kendaraan roda 4”. Lan nalika kalampahan saged tumbas kendaraan roda 4, lajeng ningali kagunganipun tanggi, “Wuih, lha kok mobil iku apik temen! Kapan ya isa kaya ngono?”. Kabingahan ingkang kacawisaken dening donya menika kados kita ngombe toya seganten, tegesipun tansah kirang kemawon. Sampun pikantuk setunggal, taksih kepingin ingkang langkung sae lan kepingin malih sanesipun.
Minangka tiyang pitados kita kaengetaken bilih katentreman lan kabingahan ingkang sejatos sampun ngantos kita padosi ing jagad menika, awit Gusti Yesus ingkang sampun nyawisaken! “Kowe padha Dak tinggali tentrem-rahayuKU Dakwenehake marang kowe….atimu aja melang-melang lan aja giris”. Pangandika menika paring jaminan dhateng kita supados boten ajrih ngadhepi maneka warni tantangan, godha rencana ing ngajeng kita.
Nanging “ayem” menika boten lajeng kendel, “ora mung turu wae,” nanging malah katimbalan tansah gumregah. Sedaya kasagedan kita ginakaken sasae-saenipun matemah tiyang sanes ngraosaken kaberkahan awit saking tumindak kita. [smdyn]
Katentremanku mung ana ing Gusti Allah”

Senin, 29 April 2013

Pemimpin Yang Menjadi Teladan


Bacaan : Kolose 3: 18 – 4:1.
Pujian : 
KJ no.384
Nats : “Apapun juga yang kamu perbuat, perbuatlah dengan segenap hatimu seperti untuk Tuhan dan bukan untuk manusia” (Ay. 23)
Suatu ketika,Sri Sultan HB IX ingin berkendara dengan mobil jeepnya berkeliling kota Yogya untuk melihat keadaan rakyatnya. Pada akhirnya,perjalanan berhenti di sebuah pasar. Ketika beliau turun dari mobilnya, seorang ibu memanggilnya: ”Hai kamu! Tolong bawakan barang-barang ini. Cepat naikkan ke kendaraan!” Begitu perintah si ibu.
Tanpa merasa malu atau sungkan beliau mengangkat dan menaikkan barang-barang bawaan si ibu. Lalu beliau mengantarkan wanita itu ke tempat tujuannya. Setelah sampai tujuan, si ibu memberikan uang kepada beliau sebagai ongkos angkut. Tentu saja beliau dengan sopan menolak. Namun rupanya si ibu tadi merasa tersinggung karena pemberiannya ditolak. Tidak disangka,rupanya ada seseorang yang mengenali Sri Sultan dan orang itu-pun menegur si ibu. Kontan saja keterkejutan dan cemas bahkan rasa takut menghinggapi diri si ibu yang lantas jatuh pingsan.
Cerita di atas adalah sebuah kisah yang menarik tentang diri seorang pemimpin yang melayani rakyatnya.Meskipun dilakukan dengan suatu tindakan yang sederhana, namun justru memberi kesan yang mendalam.Seringkali kita melihat ada banyak orang yang berubah perangainya ketika jabatan yang tinggi disandangnya.Banyak orang yang telah menjadi angkuh dan selalu ingin dilayani.Kebersahajaan Sri Sultan ketika melayani rakyatnya jelas menunjukkan bahwa seorang pemimpin yang berkualitas adalah pemimpin yang melayani dengan penuh kesabaran dan kasih.Bagaimana dengan kehidupan di dalam rumahtangga kita?
Kristus telah memberikan teladan yang nyata bagi kita.Keteladanan yang diberikan melalui tindakan nyata akan jauh lebih bermakna dibandingkan beribu-ribu kata. Ia seperti benih yang ditanam di lahan yang subur,tumbuh dan akan menghasilkan buah-buah cinta,kepatuhan,kesetiaan dan kesediaan untuk saling melayani dengan penuh ketulusan. Adakah keteladanan yang sudah kita tunjukkan di keluarga, gereja, tempat kerja dan masyarakat? (DK)
Tindakan yang nyata berbicara lebih jujur dibandingkan dengan  kata-kata.

Jumat, 26 April 2013

Griya Pengajeng-ajeng


Waosan: Yokanan 14:1-6. 
Pamuji: 
KPK 321 : 1
Nats 
: “Atimu aja melang-melang; padha kumandela marang Allah; uga kumandela marang Aku. Ing dalemé Ramaku akèh panggonan. Menawa ora mangkono, kowé mesthi dakkandhani. Awit Aku mrana prelu nyawisaké papan kanggo kowé.”(ayat 1-2)
Ing wanci sonten, rikala mendhungipun anggendhanu, pak Dodot manahipun sedih, kuwatir, lan pikiranipun ugi bingung. Amargi sekedap malih, griya kontrakanipun telas.Ugi kedah nglajengaken ngontrak malih lan mbetahaken arta ingkang mboten sekedhik.
Bu Dodot inggih prihatos lan ngraosaken menapa ingkang dipun raosaken pak Dodot. Anananging, bu Dodot inggih mangertos lan pitados bilih Gusti Yesus mboten nate nilaraken sedaya perkawis ingkang dipun alami para pitados. Pramila, bu Dodot ngajak pak Dodot ndedonga sesarengan lan masrahaken sedaya perkawis menika wonten astanipun Gusti. Sasampunipun ndedonga bu Dodot ugi maos kitab suci ingkang kapendhet saking Yokanan 14:1-2. Pak Dodot lan bu Dodot manahipun ayem, saksampunipun ndedonga lan maos kitab suci, kraos bingah, lan ugi saged pasrah wonten ing asta lan kuawosipun Gusti. Pak Dodot bu Dodot pitados, bilih Gusti Yesus ingkang badhe nyawisaken papan wonten swarga ugi ing ndonya. Pak Dodot ugi pitados, bilih Gusti mesthi paring margi kangge ngrampungaken perkawis griya kontrakanipun. Sedoya tiyang inggih nate ngalami menapa ingkang dipun alami pak Dodot lan bu Dodot, namung jinisipun benten-benten. Pramila, kita ugi saged nyonto anggenipun pak Dodot lan bu Dodot mrantasi sedaya perkawis menika. Griya wonten ing ndonya tumrap kita inggih penting, ananging langkung wigatos inggih menika griya wonten ing swarga. Griya wonten ing swarga sampun dipun cawisaken dening Gusti lan ndadosaken “Griya pangajeng-ajeng” tumrap kita sedaya. Amin. [DG]
“Griya sanes bale griya yen mboten wonten katresnan lan katentremen.”

Kamis, 25 April 2013

Tidak Takut Berbeda


Bacaan : Kolose 2:8-23. 
Pujian: 
KJ 376
Nats : “Sebab dalam Dialah berdiam secara jasmaniah seluruh kepenuhan ke-Allahan” (ayat 9)
Jemaat tampak bingung dan kaget, ketika pemimpin ibadah Minggu mengajak untuk mengucapkan pengakuan Iman Rasuli sesaat sebelum ibadah berakhir. Banyak spekulasi yang berkembang dalam hati jemaat, mengira bahwa pemimpin ibadah hampir lupa, ada yang  mengira pemimpin ibadah salah, pemimpin ibadah tidak teliti. Jemaat menjadi gelisah karena Tata Ibadah yang dipakai tidak seperti biasanya yang secara rutin dilakukan dengan urutan yang selalu sama setiap hari Minggu. Ya, kita sering terjebak dengan kepatuhan pada peraturan dan ketetapan yang dibuat oleh manusia. Jika ada hal yang tidak seperti kebiasaan sebelumnya, kadang hal itu disebut sebagai sebuah kesalahan.
Kolose 2:8-23 memberikan gambaran kepada kita bahwa ada banyak hal yang mengatur hidup kita dan tidak semuanya berasal dari Tuhan Yesus. Sayangnya, kadang peraturan-peraturan di dunia ini, yang dibuat oleh manusia, itulah yang menjadi patokan untuk dipatuhi sedemikian rupa. Bahkan kepatuhan terhadap peraturan dunia itu, kadangkala justru membuat kita mengabaikan kepatuhan kepada hukum Allah. Kadang kita tidak  tahan menerima penghakiman dunia ini ketika kita hidup tidak sesuai dengan peraturan duniawi. Takut dikucilkan, takut digunjing, takut diprotes, takut dianggap aneh. Sehingga untuk mendapat kenyamanan dunia, kadang kala kita bersedia memilih keputusan ikut saja dengan peraturan yang dunia dan mengabaikan perintah Allah.
Hari ini, kita mendapat kekuatan untuk tidak pernah takut melakukan kehendak Allah dalam kehidupan kita. Meski terkadang kehendak Allah itu bertentangan dengan dunia ini. “Sebab dalam Dialah berdiam secara jasmaniah seluruh kepenuhan ke-Allahan” (ayat 9)Ketika kita mau hidup taat dengan firman Allah, maka di sanalah kita juga akan dituntun untuk sampai pada kebutuhan jasmani, kebutuhan dunia, yang seturut dengan kehendak Allah. Apakah kita masih takut hidup berbeda dengan dunia ini, saat kita hidup seturut kehendak Allah? [dee]
Bagian terbaik dari keberanian adalah kebijaksanaan (Shakespeare, Henry)

Rabu, 24 April 2013

Ngoyod


Waosan : Kolose 1: 24- 2: 7              
Pamuji : 
KPK 86: 1, 2, 3
Nats : “…dinganti ngoyod lan kabangun, ana ing Panjenengane, muga kowe saya wuwuh kasantosanmu ana ing pracaya …..”. [ayat 7]
Kagem para tani, proses tanem punika proses ingkang kedah dipungatosaken saestu, saking wiwitan ngantos panen. Sedaya proses punika wigatos (penting). Menawi palawija kawiwitan saking mbedheng wiji, menawi pari kawiwitan saking ngurid (nyebar wiji) lan ndhaut kalajengaken tandur. Sawetawis wekdal kirang langkung satunggal minggu menawi winih mboten saged thukul kanthi sae kalajengaken prosesnyulami (nggantos kaliyan winih/ bedhengan ingkang enggal). Prosesngrabuk, ngobat ugi mboten saged dipunlirwakaken.
Mangga kita gatosaken salah satunggaling proses tanem inggih punika nyulami utawi nggantos winih enggal. Punika katindakaken yen winih ingkang katanem sakderengipun punika risak. Risak saged karana katempuh angin, dipuntedha ayam utawi peksi, utawi pancen kuwalitas winih ingkang kirang sae. Taneman ingkang kados mekaten pancen mboten saged thukul kanthi sae, lan langkung prayogi menawi dipungantos kaliyan winih/bibit enggal. Punika katindakaken supados panenipun saged sae. Benten menawi saged ngoyod, kanthi gondhelan dhateng siti, mboten badhe gampil dhoyong, kintir menawi wonten jawah, angin utawi ayam lan peksi.
Iman kapitadosan dhumateng Gusti Allah punika ugi saged kaibarataken kados dene proses tanem kala wau. Iman ingkang bakuh, inggih iman ingkang ngoyod. Kaserat ing ayat 6 lan 7 gesang kasuwun tetep wonten ing Gusti, ngoyod lan kabangun. Punika ateges Gusti ngersakaken iman kapitadosan para umatipun sageda dinamis, alias mboten mandheg, saya ngoyod, saya rosa. Prahara gesang mboten badhe ngrisak kita.
Gesang ingkang tansah ngoyod lan kiyat tamtunipun manjalma wonten ing gesang ingkang ngeneraken dhiri dhumateng Gusti saben dinten. Wekdal nyambut damel emut kaliyan Gusti ingkang paring kekiyatan. Awit saking punika anggenipun nyambut damel dikanthi setiti lan tanggel jawab. Anggenipun ujian emut Gusti ingkang paring kapinteran. Wekdal badhe tumindak ala, emut wonten Gusti ingkang maha pirsa. [PKS]
“Ngoyod ing siti dadi rosa, ngoyod ing Gusti dadi santosa!”

Selasa, 23 April 2013

Tanda Kepemilikan


Bacaan : Yohanes 10 : 22-30. 
Pujian: 
KJ 407
Nats : “…dan mereka pasti tidak akan binasa sampai selama-lamanya dan seorangpun tidak akan merebut mereka dari tanganKU” (ayat 28)
Seringkali di jalanan kita melihat ada banyak mobil pribadi yang di temple sticker organisasi kemasyarakatan. Bahkan ada yang menempelinya dengan sticker Angkatan Bersenjata Indonesia. Padahal tidak semua diantara mereka adalah anggota dari ormas atau bagian dari angkatan bersenjata Indonesia. Sticker itu seakan menjadi tanda identitas kepemilikan dan mengamankan mobil tersebut dari segala gangguan di perjalanan.
Pernahkah anda merasa percaya diri ketika menyadari bahwa kita adalah milik Kristus? Sehingga kemanapun kita pergi, tak ada rasa kuatir dan takut karena kita tahu, Tuhan Yesus bersama kita dan mendekap kita. Sehingga, walau kita sedang berada dirumah sendirian sekalipun, tak pernah ada rasa takut diganggu oleh setan ataupun orang jahat.
Setelah menerima tanda baptis, maka sejak itu kita sah menjadi milik Kristus. Tanda itu menjadi meterai yang sah dan berlaku sepanjang hayat kita. Dengan tanda itu berarti kita juga menjadi domba-domba yang digembalakan secara langsung oleh Kristus. Ada kalanya kita dibawa ke padang berumput hijau. Namun tak jarang pula kita harus melewati sungai berarus deras yang dapat menghanyutkan kita. Yang lebih seru, mungkin kita pernah merasa hampir diterkam serigala galak yang ingin menelan kita hidup-hidup.
Melewati itu semua, pernahkan anda merasakan bahwa Dia tidak pernah meninggalkan kita sedetikpun? Dia selalu ada berjalan bersama kita dan mendekap kita. Suara-Nya sangat kita kenal karena penuh kelembutan. Ketika kita menjadikan diri kita sebagai bagaian dari kawanan domba-Nya, maka sebagai gembala yang baik Dia mempertaruhkan nyawa-Nya untuk menyelamatkan hidup kita. Betapa bahagianya kita memiliki TANDA KEPEMILIKAN Kristus atas hidup kita. Karena tak ada seorangpun yang dapat merebut kita dari kasih setia-Nya. [oka]
Menjadi kawanan domba dengan gembala terbaik adalah sebuah karunia yang membahagiakan.

Senin, 22 April 2013

Manut Pitedah


Waosan : Yokanan 10: 1-10.        
Pamuji : 
KPK 149
Nats : “Sawisé wedhus-wedhus mau metu, pangon kuwi nuli mlaku ana ing ngarep, lan wedhus-wedhusé ana ing mburiné, ….” (Ayat 4)
Gusti Yesus minangka Pangon ingkang Utami ugi jumeneng Pemimpin. Samangsa menda-menda medal pados tedhan, Sang Pangon lumampah ing ngajeng mimpin sadaya mendanipun, supados sadayanipun sami sumerep margi lan papan sae ingkang katedahaken. Panjenenganipun lumampah ing ngajeng supados mendanipun sami ngetut wingking manut ing tuntunanipun, mboten pados margi lan mlampah piyambak.
Makaten agenging kawigatosanipun Gusti Yesus Sang Pangon kita ingkang Utami. Menika katindakaken dening Gusti Yesus sanes kagem kamulyanipun piyambak. Menika kangge karaharjan lan katentreman kita, supados kita sami ngalami kawilujengan lan pikantuk berkah ingkang kita betahaken saben kita sami medal saking “kandhang” kita. Sawanci-wanci kita sami nindakaken padamelan utawi kegiatan kita wonten pundia kemawon, sejatosipun Gusti Yesus Pangon kita tansah lumampah ing ngajeng kita, paring pitedah margi ingkang sae lan mulya.
Namung kemawon, kita asring mboten rumaos yen Gusti Yesus mimpin lampah kita. Kita asring pados margi piyambak, “sok tahu.” Bilainipun, margi ingkang kita panggihaken lan kita lampahi sok margi ingkang rumpil lan mboten sae. Temah, kita ketriwal (tersesat), tumindak kita lepat lan pandamel kita nglaha (sia-sia). Kita mboten pikantuk berkah, utawi yen ketingalipun angsal berkah nanging enggal sirna tanpa tilas. Utawi kita malah nemahi bilai, amargi kita manut pikajeng kita piyambak ingkang jebul mblasar, mboten manut tuntunanipun Gusti.
Swawi sami mbudidaya ing salampah lan sapolah kita ing sadaya padamelan lan kegiatan kita, kita tansah ningali utawi enget dhateng tuntunan lan karsanipun Gusti Sang Pangon kita. Sampun ngendelaken kasagedan kita ingkang winates. Anjawi saking Kitab Suci lan PAH (Pancaran Air Hidup) menika, margi tuntunanipun Gusti ugi saged lumantar semah, tiyang sepuh, sedherek kita lan sanesipun. Swawi tansah enget!  [ST]
“Gusti, kasagedna kawula ningali margi pitedah Paduka ing lampahing pigesangan kawula.”