Minggu, 08 April 2012
Jumat, 06 April 2012
The End
Waosan : Yokanan 19: 28 – 30
Pamuji : KPK 263
Nats: “…. Gusti Yesus tumuli ngandika:”Wus rampung!”(ay 30)
Saben mirsani film utawi sinetron tamtu yen sampun kaserat TAMAT utawi SELESAI utawi THE END menika mratandani bilih film utawi sinetron menika cariosipun rampung. Ananging tembung “WUS RAMPUNG” kados dawuh pangandikanipun Gusti Yesus ing kajeng salib menapa ugi sampun rampung cariosipun Gusti Yesus? Yen menika mratandhani cariosipun Gusti Yesus sampun rampung tamtu pamirsa kuciwa awit pungkasanipun boten sae. Umpami Gusti Yesus menika jagoanipun tamtu pungkasanipun carios jagoanipun seda. Tamtu dawuhipun Gusti Yesus “WUS RAMPUNG” menika boten makaten. Lajeng kados pundi tegesipun?
Sepisan, “wus rampung” ngemu teges bilih ayahanipun Gusti Yesus nebus dosa-dosanipun manungsa menika sampun rampun. Puputing kasetyanipun Gusti Yesus anggenipun netepi timbalanipun Sang Rama pancen sampun rampung. Anggenipun paring pawartos pamratobat srana mukjijat lan pratandhanipun swarga pancen sampun rampung. Samangke kantun dhateng manungsa, menapa purun pitados dhateng Gusti Yesus menapa nyingkur Gusti Yesus?
Kalih, sadaya dayaning dosa inggih menika pati, kasedihan, was sumelang lan sesakit sampun rampung dipun tebus dening Gusti Yesus. Kanthi makaten gesanging tiyang pitados sampun kawengku ing gesang enggal ingkang kebak pangajeng-ajeng. Gesang kita ingkang rumaos kemrungsung, ngoyo-oyo lan rekasa samangke sampun dipun rampungi dening Gusti Yesus. Jer, kita pitados bilih sedanipun Gusti menika pancen ngrampungi sedaya momotaning gesang kita. Kados pundi samangke? Yen ngantos samangke kita taksih nyanggi maneka warni momodaning gesang, sumangga kita pasrahaken dhateng Gusti Yesus ing kajeng salib, supados dipun rampungi. Ingkang baken Gusti dawuh “WUS RAMPUNG/TAMAT/SELESAI/The END” (to2k)
“Srana sedaniPun ing kajeng salib, Gusti Yesus ngrampungi sadaya momotaning gesang.”
Sumber Tulisan : gkjw.web.id
Sumber gambar : kuasadoa.com
Kamis, 05 April 2012
Merendahkan Diri Seperti Kristus
Bacaan : Yohanes 13:1-15
Nats : “…. Ia menuangkan air ke dalam sebuah basi, dan mulai membasuh kaki murid-muridNya” (ayat 5)
KJ : 158:1
Nats : “…. Ia menuangkan air ke dalam sebuah basi, dan mulai membasuh kaki murid-muridNya” (ayat 5)
KJ : 158:1
Sikap yang sering dijumpai oleh
sebagian pemimpin yang bisa kita amati adalah ia ingin diperlakukan dengan
istimewa. Dibukakan pintu mobil oleh sopir, semua keperluan disiapkan, orang
yang lewat di depannya mambungkuk memberi hormat, makanan diantar ke ruang
kerjanya, semua tinggal perintah saja. Ya, itulah sifat dasar manusia yang
mudah mencapai kesombongan ketika kenyamanan hidup sudah didapatkan.
Sungguh jauh berbeda dengan teladan
kepemimpinan yang dilakukan oleh Tuhan Yesus. Dengan segala kemuliaanNya, Tuhan
Yesus rela merendahkan diri menjadi sama dengan manusia. Tidak hanya sebatas
itu, Tuhan Yesus pun mau melayani para muridNya. Pembasuhan kaki yang dilakukan
Tuhan Yesus kepada para muridNya adalah bentuk pelayanan sejati yang penuh
dengan kerendahan hati. Jika pemimpin dunia ini berlomba mengejar hormat dari
semua orang, Tuhan Yesus memberikan teladan sebagai pemimpin yang mau memberi
hormat bagi orang yang dipimpinNya.
Besok, kita akan masuk dalam
perjamuan kudus Jumat Agung. Melalui peringatan akan kematian Tuhan Yesus di
kayu salib ini, patutlah kita semakin diperlengkapi untuk mampu menjadi pribadi
yang rendah hati seperti Tuhan Yesus. Penebusan dosa manusia bukan hanya untuk
menyelamatkan kehidupan manusia, tetapi juga untuk mengubah hati manusia supaya
memiliki kerendahan hati seperti Tuhan Yesus. Orang yang rendah hati selalu
rela berkorban untuk orang lain, termasuk mengorbankan gengsinya. [RH]
“Orang yang tinggi hati, merendahkan
korban Kristus; orang yang menerima korban Kristus selalu merendahkan diri”
Sumber
Tulisan : gkjw.web.id
Sumber
Gambar : 4.bp.blogspot.com
Rabu, 04 April 2012
Nyade Kapitadosan = Bucal Kawilujengan
Waosan
: Mateus 26 : 14 – 25
Pamuji : KPK 55
Nats: “Kula badhe kaparingan punapa…. (ay: 15)
Pamuji : KPK 55
Nats: “Kula badhe kaparingan punapa…. (ay: 15)
Dados pandherekipun Gusti ing negari
Indonesia sanes bab ingkang gampil. Kathah panggodha lan pepalang saha
tantangan ingkang ndadosaken sedayanipun karaos awrat. Wujuding
panggodha-panggodha punika maneka warni, wiwit saking himpitan sacara fisik ngantos
himpitan sacara psikis.
Wiwit saking karir panyambut damel ngantos himpitan
ekonomi. Saking himpitan-himpitan punika, tiyang pitados saged nilaraken
kapitadosanipun murih pikantuk “kaluberan” lan “kanikmatan” ing gesang punika.
Ukara ingkang pas lan cocok kaliyan kawontenan punika inggih punika “NYADE
KAPITADOSAN MURIH LUBERING KABEKTAHAN GESANG”. Sampun kathah sanget
conto-conto ingkang saged kita tingali ing pigesangan punika magepokan kaliyan
nilaraken kapitadosan namung karana iming-iming kaluberan lan kanikmataning
ndonya.
Boten tebih kaliyan lelakonipun Yudas
Iskariot salah satunggaling sekabatipun Gusti Yesus. Namung karana 30 keping
perak Gusti Yesus kasade. Yudas Iskariot punika minangka kaca pangilo kagem
tiyang-tiyang murtad ingkang nilaraken Gusti namung karana bandha kadonyan.
Kita sadaya sami sumurup, tumrap kawontenan manungsa ingkang mekaten gesangipun
tansah boten ayem lan boten tentrem. Awit Yudas Iskariot piyambak
pungkasanipun, mungkasi gesangipun kanthi cara ingkang boten ngremenaken lan
mrihatosaken sanget.
Pramila, sampun ngantos kita kapincut
godhaning ndonya ingkang ketingal nengsemaken menika. Kawilujengan ingkang
dipun cawisaken dening Gusti langkung aji tinimbang godhaning ndonya.
Kawilujengan punika saged lestari langgeng namung wonten ing gesangipun
tiyang-tiyang ingkang kiat, teguh lan setya dhumateng Panjenenganipun. Amin.
[GaSa]
“Iman kapitadosan punika kuncining
kori kawilujengan. Yen kunci punika kasade, korining kawilujengan boten badhe
saged kawengakaken”
Sumber
Tulisan : gkjw.web.id
Sumber
gambar : gsja.org
Selasa, 03 April 2012
Kekekalan Berita Keselamatan
Bacaan : Yesaya 49:1-6
Nats : “Aku mengabarkan kepadamu hal-hal yang baru dari sejak sekarang, dan hal-hal yang tersimpan yang belum kau ketahui” (ayat 6)
KJ : 49:1
Nats : “Aku mengabarkan kepadamu hal-hal yang baru dari sejak sekarang, dan hal-hal yang tersimpan yang belum kau ketahui” (ayat 6)
KJ : 49:1
Adakah yang kekal di dalam hidup ini?
Semua akan musnah seiring dengan berjalannya waktu. Mungkin yang tertinggal
adalah kenangan, cerita, dan harapan dalam kehidupan kita. Saat kita larut
dalam perjalanan kehidupan kita, sesaat terlupa bahwa akan ada perhentian
kekal. Di dalam Kristus selalu ada harapan keselamatan hidup kekal. Sebab Ia
telah mengorbankan diriNya sampai mati di kayu salib, menggenapi karya
keselamatan Allah.
Sepanjang kita mengenal Sang Kristus,
sudah berapa kalikah kita mendengarkan kisah kematian Tuhan Yesus di kayu
salib? Mungkin kita tidak bisa menghitung seberapa banyak kisah keselamatan
Tuhan Yesus kita dengar. Kemampuan kita terbatas untuk bisa mengingat dengan
pasti sudah berapa kali kita mendengar dan memahami kabar keselamatan Tuhan,
tetapi karya keselamatan Allah kekal di sepanjang hidup kita.
Tuhan Allah menciptakan masa depan
yang baru dalam kehidupan iman kita bersama dengan Sang Kristus. Dan kabar masa
depan yang baru ini sudah dikisahkan jauh sebelum kita ada di dunia ini, inilah
kekekalan berita keselamatan dari Allah yang bisa sampai ke telinga kita
sekarang. Jika masa depan yang baru sudah dinyatakan dengan karya keselamatan
manusia melalui penebusan darah Tuhan Yesus, apakah yang bisa lakukan untuk
menjaga kekekalan kasih Allah dalam hidup kita? [RH]
“Kekekalan berita keselamatan
senantiasa dinyatakan Allah dalam kehidupan kita”
Sumber
Tulisan : gkjw.web.id
Sumber
gambar : 2.bp.blogspot.com
Senin, 02 April 2012
Opo Gunane Urip?
Waosan : Yesaya 42:1-7
Pamuji : KPK. 176:1,2
Pamuji : KPK. 176:1,2
Nalika taksih remaja, kula nate taken dhateng dhiri kula piyambak: “apa se sejatine tujuane uripe manungsa ngono?”. Bokmenawi pitaken kula menika tuwuh krana kalasemanten kula gumun kaliyan donya menika, dene menapa kathah tiyang wira-wiri, umyek mrika-mriki, apa sejatine sing digoleki? Kathah tiyang sami repot nggayuh sawetawis, nanging sejatine apa ta sing digoleki?
Gegilut pitaken ing nginggil kalawau, wonten ahli teologi saking swiss, Karl Barth, nate paring piwucal bilih sejatosipun tiyang Kristen boten perlu taken tumraping tujuan gesangipun. Leres pancen, awit srana dados Kristen, otomatis menika sampun nedahaken identitas sarta tujuan gesanging manungsa. Dados Kristen sejatosipun inggih dados “pandhereke Kristus”. Srana makaten, tujuan gesang manungsa Kristen sejatosipun inggih tumuju “tujuan Kristus” piyambak.
Dhawuhipun Gusti dinten menika paring pitedah bilih manungsa pancen nggadhahi angkahing gesang (tujuan). Nanging tujuan gesangipun manungsa menika sanes manungsa piyambak ingkang ndamel. Ugi sanes rancanganing manungsa piyambak. Tujuan gesanging manungsa malah sangsaya minulya malih, krana Gusti Allah ingkang paring karsa. Kula lan panjenengan ugi perangan saking rancanganipun Gusti Allah.
Krana Gusti Allah menika ingkang nemtoaken tujuaning gesang, ateges gesang kula lan panjenengan menika minangka respon/wangsulan kangge nedahaken pambangun turut kita dhumateng Gusti Allah, kados Gusti Yesus anggenipun mbangun turut dhumateng Kang Rama. Pungkasanipun, nalika manungsa taken tujuan gesangipun, prayogi menawi lajeng taken: “menapa timbalanipun Gusti dhateng dhirinipun piyambak?” Lan sumangga kita mujudaken respon (wangsulan) kita tumrap timbalanipun Gusti menika srana wujud pambangun turut kita dhumateng Gusti Allah ing gesang saben ari. (Krispong)
“Urip kang kebak ing tujuan ora gumantung sepira dawane umur kita ana donya, ananging gumantung sepira gedhene panggawe becik kang kita lakoni ing sajrone urip.”
Sumber Tulisan : gkjw.web.id
Sumber gambar : http://4.bp.blogspot.com
Langganan:
Postingan (Atom)






