Senin, 30 April 2012

Gusti Yesus Menika Kori


Waosan:  Yokanan 10:1-10 
Pamuji  :  KPK 61

Nats: “Aku iki lawange; sapa kang lumebune metu ing Aku, iku bakal kapitulungan rahayu, sarta bakal lumebu lan metu, apadene bakal nemu pangonan” (ay 9)
Wonten ing kitha Semarang wonten salah satunggaling bangunan ingkang kathah sanget korinipun. Pramila bangunan menika kawastanan Lawang Sewu. Krana kori bangunan menika kathah sanget, mila yen dereng nate lumebet ing mriku tamtu gampil keblasuk. Kori kathah njalari manungsa gampil keblasuk. Lha yen korinipun namung satunggal, menapa ugi mekaten? Kedhahipun yen namung kori satunggal boten ndadosaken tiyang keblasuk.
Boten limrah lan boten kondhang bilih Gusti Yesus nyebat diri minangka kori. Ananging inggih sebatan kori menika ingkang dipun sebataken dening Yokanan 10 kagem Gusti Yesus. Sadaya tiyang ingkang langkung ing Gusti Yesus mesthi tansah kapitulungan rahayu lan badhe manggihaken pangening gesang. Kados dene menda ingkang mbetahaken raos tentrem inggih mekaten ugi kita wonten ing alam donya. Lan samangke kita mangertos bilih margining karahayon lan kawilujengan menika namung kori satunggal inggih menika Gusti Yesus. Gusti Yesus boten korining karahayon lan gesang langgeng, nanging ugi korining kabegjan lan katentremaning gesang ing alam donya. Yen kita mangertos bilih korinipun gesang menika satunggal kita tamtu boten badhe keblasuk dateng panggenan sanes. Nanging menapa saestu sampun boten keblasuk anggen kita lumampah ing pigesangan kita?
Yen gesang panjenengan taksih asring ngalami kacilakan lan kasisahan, swawi lumebet ing pigesangan anglangkungi kori kabegjan lan katentreman menika, nenggih Gusti Yesus. Anggen kita lumebet langkung Gusti Yesus kedah kanthi ngrucat sadaya ngelmu, kasekten lan kapitadosan sanes. Amin. (to2k)
“Namung Gusti Yesus korining karahayon, kabegjan lan katentreman sejati.”

Jumat, 27 April 2012

Andalkan Tuhan


Bacaan : Kisah Para Rasul 9:1-20
Nats       : …. Pergilah, sebab orang ini adalah alat pilihan bagi-Ku untuk memberitakan nama-Ku… ” (ayat 15)
KJ            : 364
Sebagai manusia saya menyadari bahwa dalam diri saya banyak sekali kekurangan. Dan ini sangat saya sadari ketika saya diminta untuk menulis renungan. Jauh-jauh hari saya sudah membaca dan mencari referensi yang bisa mendukung dalam menulis renungan. Namun sering kali sudah banyak membaca dan menggelar buku-buku sampai satu meja penuh tapi seringkali ide-ide itu tidak muncul. Dan ketika sudah  pada batas waktu yang ditentukan membuat saya kelabakan, stress sampai tidak bisa tidur.
Di saat-saat yang genting itulah saya kemudian mengambil waktu sejenak untuk berdiam diri dan berdoa. Saya sampaikan semua keterbatasan dan ketidak mampuan diri saya agar Tuhan menolong saya menyelesaikan tugas ini. Dengan penuh kepasrahan saya mengandalkan Tuhan dan pertolonganNya. Dan saya mengamini setiap kejadian yang saya alami, termasuk dalam menyelesaikan renungan ini.
Terkadang Tuhan ijinkan hal-hal itu terjadi dalam hidup orang percaya. Ada rasa kuatir ketika apa yang kita harapkan tidak segera terwujud, apa yang kita inginkan tidak sesuai dengan kenyataaan. Kondisi seperti ini sering membuat kita sadar bahwa kita tidak dapat mengandalkan kekuatan sendiri, kita memerlukan tangan Tuhan yang kuat. Ketidakberdayaan kita tidak dimaksudkan untuk menyiksa  atau membiarkan kita, tetapi semua ini akan membawa kita untuk senantiasa melekat pada Tuhan.
Jika saat ini kita merasa bahwa Tuhan ijinkan kesulitan terjadi  dalam hidup kita, jangan kecewa dan putus asa. Ada maksud baik di balik semua yang Tuhan ijinkan terjadi di dalam kehidupan anakNya. Percayalah Tuhan sedang membentuk kita untuk menjadi lebih baik dan untuk selalu mengandalkan Tuhan di seluruh kehidupan kita.   [EB]
“ Tuhan selalu menolong orang yang berjuang dengan mengandalkan Dia ”

Kamis, 26 April 2012

Yesus Tedhaning Kalanggengan


Waosan: Yokanan 6: 44 – 51
Pamuji  : KPK 54

Nats: “… sing sapa mangan iku ora bakal mati.” (ayat 50)
Wonten pitakenan: “Mangan kanggo urip?” utawi “urip kanggo mangan?” Pitakenan punika nedahaken bilih “urip” langkung utami tinimbang “mangan”. “Mangan” punika kangge “urip”, dene “urip” punika nggih kedah kangge “urip” (langgeng), sanes kangge “mangan”.
Nanging ing pigesangan jaman samangke ingkang kawengku dening “Hedonisme” (kenikamatan), tiyang kathah langkung nengenaken bab tetedhan tinimbang kautamening gesang. Tiyang kathah langkung mentingaken raos ecaning tetedhan tinimbang kesehatanipun. “Sing penting enak tenan”, boten maelu nadyan ingkang eca punika gampil murugaken warni-warni pisakit, kados ta kangker, diabetes, kolesterol tinggi, lsp.
Gusti Yesus, rotining panguripan, dados tedhaning kalanggengan. Namung sariranipun Gusti Yesus ingkang kakurbanaken ing kajeng salib ingkang murugaken raos wareg salaminipun, nggih punika gesang langgeng. “… sing sapa mangan iku ora bakal mati.” Tegesipun, srana nampeni pangurbanan sariranipun Gusti Yesus kita kauwalaken saking kasangsaran langgeng wohing dosa.
Nanging nedha sariranipun Gusti Yesus punika sanes prakawis ingkang gampil, nadyan katingalipun gampil. Karana, nedha sariranipun Gusti Yesus ugi ateges kedah purun lan saged ngalami punapa ingkang dipun alami dening Gusti Yesus. Anggenipun nyawisaken tedhaning kalanggengan punika Gusti Yesus nindakaken paladosan kalayan katresnan lan ngurbanaken dhiri ngantos ngalami kasangsaran. Dados sinten ingkang kepingin nampeni tedhaning kalanggengan punika ugi kedah sagah nindakaken paladosan kalayan katresnanipun Gusti, nyaosaken wekdal, tenaga, pikiran lan malah bandha kagem paladosan pakaryanipun Gusti, saha sagah nyanggi kasangsaran ing donya. Amin. [ST]
“Panganan kanggo raga ora luwih wigati tinimbang pandonga kanggo jiwa”

Rabu, 25 April 2012

Yang Mencari Kebenaran akan Pulang Dengan Sukacita


Bacaan : Kisah Para Rasul 8:26-40
Nats       : “… Aku percaya bahwa Yesus Kristus adalah Anak Allah.” (ayat 37)
KJ            : 416
Etiopia adalah daerah di Afrika yang jauh sekali dari Yerusalem. Sida-sida ini mungkin mengenal Allah Israel dari pedagang-pedagang Yahudi yang datang ke sana. Ia datang ke Yerusalem untuk beribadah dan mencari kebenaran. Tetapi pulang dengan tanpa menemukan kebenaran yang ia cari. Di sepanjang jalan ia membaca kitab Yesaya tapi tidak mengerti isinya.
Allah memerintahkah Filipus menemui sida-sida itu dan memberitakan kabar keselamatan kepadanya. Diperlukan tekat besar, karena dia harus berjalan sendiri di tengah gurun, sedangkan sida-sida itu naik kereta. Sangat mungkin Filipus harus berlari untuk mengimbangi kecepatan kereta itu. Dan lagi bagaimana reaksi orang yang sedang menempuh perjalanan di tengah gurun sunyi, tiba-tiba ada orang berlari di sebelahnya. Filipus bisa dikira sebagai perampok. Tetapi Filipus tetap nekat menjalankan perintah Allah itu.
Di luar dugaan Filipus tidak mendapat kendala apapun saat bertemu dengan Sida-sida itu. Dia menyambutnya dengan ramah dan mempersilakannya naik keretanya untuk menjelaskan maksud ayat yang dibacanya. Setelah mendengar kebenaran Allah dari Filipus, dia memutuskan untuk percaya kepada Tuhan Yesus dan minta dibaptis. Akhirnya Sida-sida itu pulang dengan lega dan penuh sukacita karena menemukan kebenaran yang dia cari.
Orang-orang yang mencari Tuhan dengan sungguh-sungguh pasti menemukanNya. Karena Allah sendiri akan menjawabnya dengan caraNya yang ajaib. Ketika saudara berusaha mencari dan mengenal Allah dan kebenaranNya, lakukanlah itu dengan sungguh-sungguh. Dia pasti akan membuat saudara menemukannya. Dengan begitu kita akan bisa membantu orang lain yang belum mengenal Allah untuk menemukan kebenaran sejati yang mereka cari-cari. [Gih]
“Tuhan selalu menjawab hati rindu akan kebenaran.”

Selasa, 24 April 2012

Digdaya Tanpa Aji, Sugih Tanpa Bandha


Waosan               : Kisah Para Rasul 7: 51-8:1
Pamuji                  : KPK. 99

Nats: “Sampeyan sampun sami tampi angger-anggering Toret….. nanging sami boten sampeyan tetepi (ay 53)
Stefanus (saking basa Yunani) tegesipun Makutha. Piyambakipun misuwur minangka tokoh wigati ing Kitab Suci krana seda pangawak martir (sahid) Kristen ingkang wiwitan. Piyambakipun wantun paring paseksi gegayutan kaliyan iman kapitadosanipun. Stefanus boten mlajeng saking kasunyatan ingkang ewet. Pancen karana Gusti Yesus, Stefanus dipun sengiti. Malah seda srana dirajam, dipun balangi sela ngantos seda. Ananging sedanipun nuwuhaken gesang, makuthaning kawilujengan.
Leres, ing negari-negari Eropa, wonten kasebut pesta Stefanus, ingkang dipun pengeti pestanipun sedinten sasampunipun dinten Natal, dinten wiyosipun Gusti Yesus.  Gusti Yesus rawuh boten kanthitangan kosong, Panjenenganipun ngasta makuthaning gesang, lan Stefanus sampun nampi makuthaning gesang kalawau.
Tuladha Stefanus ngemutaken kita bilih suka bingah umat ing dinten Paskah kedah tansah dipun gayutaken kaliyan semangat salib lan peladosan tumrap sesamining titah. Karana suka bingah kita ugi wujuding suka bingahing manungsa lan ugi dados suka bingahing titah sadaya ingkang pikantuk sih palimirmanipun Allah. Kanthi salib lan wungunipun Sang Kristus kita kawilujengaken, mila kita ugi wajib martosaken kautamaning salib lan wungunipun Sang Kristus. Kita sinau ngucap syukur atas sih rahmat suka bingahing wungunipun Gusti Yesus. Saking menika kita paring paseksi bab kautamaning iman tanpa ajrih kasangsaran, nanging kedah kanthi andhap asor lan katresnan tulus. Saking menika katampia Sang Kristus tumrap sadaya bangsa. (Krispong)
“Digdaya tanpa aji, sugih tanpa bandha, nglurug tanpa bala,menang tanpa ngasorake (RM. Sasra Kartono)
Yen cepet aja ndhisiki, yen landhep aja natoni”