Senin, 15 Juli 2013

Hati-Hati Dengan Hatimu

Bacaan : Matius 9: 1-8. 
Nyanyian: 
KJ 281
Nats : ”Mengapa kamu memikirkan hal-hal yang jahat di dalam hatimu?” (ay. 4)
Belahan hati, mahkota hati, buah hati, bicara dari hati ke hati, suara hati sampai makan hati, adalah ungkapan-ungkapan yang seringkali kita dengar berkaitan dengan hati. Bukan hati dalam arti organ tubuh di bagian kanan atas rongga perut yang berguna untuk mengambil sari-sari makanan di dalam darah dan menghasilkan empedu (KBBl). Namun, “hati” yang identik dengan tempat berkumpulnya rasa dan perasaan manusia. Dalam hatilah segala bahagia dan kecewa, amarah dan kesabaran, puas dan kurang kita rasakan. Biasanya memang, apa yang ada dalam hatilah yang kita ekspresikan melalui mimik, gerakan tubuh dan juga kata-kata. Tapi tak jarang apa yang ada dalam hati, kita sembunyikan dengan baik. Bukankah ada peribahasa “dalamnya lautan bisa diduga, dalamnya hati siapa tahu?”
Tapi berbeda dengan manusia kebanyakan yang tak mampu menduga isi hati sesamanya, Tuhan Yesus mengenal dengan baik tiap hati manusia. Penulis Injil Matius menggambarkan bagaimana Yesus menegur berapa Ahli Taurat yang mbatin, saat melihat Yesus mengampuni dosa seorang lumpuh. Dengan sangat tegas Tuhan Yesus bertanya kepada mereka yang memenuhi hatinya dengan hal jahat, ”Mengapa kamu memikirkan hal-hal yang jahat di dalam hatimu?” (ay. 4). Jelas, Dia mengenal dan mengetahui isi hati dengan sangat baik!
Lalu, bagaimana dengan hati kita? Betapa sering memasang senyum di wajah namun kecut di hati? Berapa sering kepala kita mengangguk sopan namun mencibir di dalam hati? Dan, apakah tubuh kita khusuk beribadah namun hati kita melanglang entah ke mana? Ah, mari belajar untuk senantiasa menjaga hati kita tetap bersih, agar hidup kita tak penuh dengan kepura-puraan tapi penuh dengan sukacita dari Tuhan. Ingat, Tuhan Yesus tahu apa yang ada dalam hati. Jadi, hati-hati dengan hati! (Rhe)
Jagalah hati jangan kau kotori, jagalah hati lentera hidup ini. Jagalah hati jangan kau nodai, jagalah hati cahaya ilahi. (Abdullah Gymnastiar)


Jumat, 12 Juli 2013

Resiko Martosaken Kayekten

Waosan: Lelakone Para Rasul 17: 1-15. 
Pamuji:
 KPK 71
Kayekten tansah ngadhepaken manungsa dhateng kalih perkawis utawi kalih pilihan. Sepindhah nampi kayekten lan ngalami transformasi (owah-owahan) gesang, utawi nampik kanthi resiko tetep kabidhung ing pangwasaning dosa. Mekaten ugi tumrap tiyang ingkang martosaken bab kayekten punika. Piyambakipun tansah ngadhepi resiko, inggih punika dipun tampik, dipun sengiti, lan malah saged dipun pejahi.
Bab ingkang mekaten punika dumados ing Rasul Paulus, ingkang leladi ing tlatah Tesalonika. Kanthi kendel Paulus martosaken kabar Injil dhateng para Yahudi lan Yunani wonten ing bale pamujan Yahudi. Kinanthenan dhasar Prajanjian Lami (Kitabipun tiyang Yahudi), Paulus medhar bab kayektenipun Injil, ingkang mratelakaken bilih Yesus Kristus kedah nandhang sangsara, seda, lajeng wungu (ayat 3). Pamedharing kayekten ingkang gamblang punika ndadosaken para pamireng (Yahudi) sami mratobat. Kejawi saking punika kathah tiyang ingkang sanes Yahudi ugi sami dados pitados dhumateng Gusti Yesus minangka Juru Slametipun sedaya manungsa (ayat 4). Nanging emanipun, boten sedaya tiyang Yahudi saged nampi bilih tiyang ingkang sanes saking golonganipun ugi nampeni kanugrahan ingkang sami kaliyan tiyang Yahudi. Karana saking punika tiyang-tiyang Yahudi punika mitenah Paulus minangka pangisruh lan mbalela dhumateng hukum Roma kanthi nguda wara isu politik. Lajeng para tiyang Yahudi ingkang boten saged nampi Paulus ngojok-ojoki masyarakat kitha Tesalonika supados nglawan Paulus lan rencang-rencangipun (ay. 5-7). Tandang-tanduk punika nedahaken tumrap panampikipun para tiyang Yahudi dhumateng kayektenipun Sang Kristus.
Ing jaman punika panampik dhumateng kayekten dereng saged ical. Greja ingkang setya martosaken Injil, kedah sagah katampik, dipun sengiti, lan ugi kaaniaya dening jagad. Nanging kita sampun ngantos sumelang tumraping bab punika. Awit badhe tansah wonten manungsa ingkang karana pakaryaanipun Roh Suci, tinarbuka manahipun, nampi kayekten lan tumut kawilujengaken. Amin (GaSa)
Kendel ing sajroning kayekten bakal nemu rahayu ing sajroning urip.



Senin, 08 Juli 2013

Nyrimpeti

Waosan : Lelakone Para Rasul 15: 36-16:5  
Pamuji : 
KPK 78: 1, 2
Nats : “Barnabas kepingin uga ngajak Yokanan kang apeparap Markus” (ayat 37).
Lampahing peladosan daur 2013-2015 saweg lumampah. Punapa kita taksih nggadhahi semangatlelados? Punapa sampun karaos kendho karana kathah perkawis ingkang mboten sami kaliyan punapa ingkang kita gadhang-gadhang? Peladosaning pasamuwan mboten wonten ingkang lumampah gangsar tanpa pepalang. Tamtu badhe wonten tantanganpergumulan ingkang kedah karampungaken, murih lampahing peladosan estu dados berkah.
Salah satunggaling pepalang inggih punika wontenipun rencang damel ingkang kasebat nyrimpetilampahing peladosan. Wonten ingkang karana masalah lajeng mutung. Wonten alasan nyekapi kabetahan lajeng peladosan dados samben, yen kober. Ningali kasunyatan rencang damel ingkang mboten sagedsaiyeg saekakapti punika, tamtu dados beban ing satengahing peladosan kita.
Perkawis punika nate dipun alami dening tim peladosanipun Rasul Paulus. Crah karaosaken antawis Rasul Paulus lan Barnabas wekdal badhe nglajengaken lampah peladosan. Inggih Yokanan ingkang kasebataken nate nilar rombongan lan mboten purun cawe-cawe ing lampah peladosan. Ngadhepi kasunyatan kados mekaten, kita saged belajar saking:
1.     sikapipun Rasul Paulus: kadosa pundi pepalang ingkang kita adhepi, peladosan tetep kedah lumampah.
2.     saking Barnabas: kita ngrangkul sedherek ingkang karaos dados pepalang. Pancen mboten sedaya kita saged ngemong lan nuntun. Nanging ing antawisipun rencang peladosan mesthi wonten ingkang kaparingan kasagedan ngrangkul lan nggandheng sedherek ingkang mundur saking peladosan.
Sedaya punika katindakaken karana sejatosipun kita nindakaken pakaryanipun Gusti Allah. Sampun ngantos nglokro lan pedhot ing paladosan lan padamelan karana wontenipun pepalang. Justru pepalang punika badhe ndadosaken kita langkung dewasa lan wicaksana. Punika saged ugi kita alami ing papan padamelan kita lan bebrayatan kita. [PKS]
“Pepalang kapasang supados saya inggil kasagedan kita.”


Jumat, 05 Juli 2013

Robohnya Tembok Pemisah

Bacaan : Kisah Para Rasul 15:12 – 21
Nyanyian : KJ 249 : 1 – 2
Nats : “Sebab itu aku berpendapat bahwa kita tidak boleh menimbulkan kesulitan bagi mereka dari bangsa lain yang berbalik kepada Allah” (ayat 19)
Mungkin kita pernah merasa malas untuk hadir ke persekutuan ibadah kelompok atau wilayah di tempat seseorang. Merasa kurang nyaman bersekutu dengan orang-orang di luar kelompoknya disebabkan perbedaan keadaan ekonomi, suku, ras, pendidikan dan jabatan. Keadaan ini bisa mengganggu kebersamaan dan kenyamanan dalam persekutuan.
Bacaan kita Kis. 15:12-21 menyatakan adanya masalah penerimaan bangsa non Yahudi oleh bangsa Yahudi dalam persekutuan. Bangsa Yahudi tidak dapat menerima bangsa lain yang akan bersekutu bersama dalam satu gereja. Hal ini disebabkan karena mereka merasa sebagai bangsa terpilih dengan merasa lebih tinggi posisinya, dan bangsa lain lebih rendah posisinya sehingga tidak layak melakukan ibadah bersama dan semua harus tunduk pada hukum Taurat Yahudi.
Dalam hal ini Yakobus, yang kepemimpinan moralnya diakui oleh warga jemaat di Yerusalem, menyatakan bahwa murid-murid harus mengijinkan orang non Yahudi masuk ke dalam persekutuan. Ini berarti Yakobus berdiri di pihak bangsa bukan Yahudi walaupun ia seorang peneliti hukum Taurat. Namun demikian Yakobus menasehatkan beberapa peraturan yang harus ditaati bangsa non Yahudi. Gambaran tersebut menunjukkan bahwa pemisah antara Yahudi dan bukan Yahudi telah berakhir.
Pertemuan ibadah dalam persekutuan merupakan kebutuhan dan kewajiban, karena kita akan mengalami kesegaran rohani, iman dan pengharapan kepada Tuhan bagi hidup kita. Di samping itu dalam ibadah persekutuan yang terbangun adalah hubungan kita dengan Tuhan dan sesama orang percaya. Kita saling mendoakan, membangun, mendorong kepedulian bahkan pengorbanan kita meningkat menjadi nyata bagi sesama. Kiranya kita semakin rajin beribadah, disertai rasa kebersamaan, kesatuan pola pikir, sehingga dalam persekutuan tercipta suasana indah, harmonis dan sukacita. (Sri)
Dalam persekutuan iman kristen jadi hidup


Kamis, 04 Juli 2013

Nyuwun Kasarasan

Waosan : Markus 6 : 45 – 56.
Pamuji : KPK137
Nats : “Dene kabeh kang ndemek jubahe padha dadi waras.” (ayat 56b)
Salah setunggaling program pemerintah Jakarta ingkang dipun pimpin Gubernur Jokowi, inggih punika Kartu Jakarta Sehat (KJS). Saking program punika wonten upaya pemerintah kangge mbantu warga masyarakat Jakarta ingkang sekeng kangge ragad pengobatan lan perawatan kesehatanipun. Kathah sanget rumaos kapitulungan saking KJS. Pancen manungsa gesang punika boten wonten ingkang kepengin nandhang sakit, sedaya kepengin sehat. Saben tiyang sakit temtu badhe ngupaya obat utawi jampi supados enggal saras malih.
Waosan kita nyariyosaken Gusti Yesus kuwaos napak ing seganten sarta nyarasaken tiyang sakit. Bakda memucal tiyang kathah lan paring tetedhan dhateng 5000 tiyang, Gusti Yesus ndhawuhi para sakabatipun supados nyabrang dhateng Betsaida. Nalika wonten ing satengahing seganten, para sakabat sami ajrih karana angin ageng, lan nyekseni Gusti Yesus ingkang napak seganten. Para sakabat nginten Gusti Yesus punika memedi. Sami dipun pangandikani supados boten ajrih karana punika Gusti Yesus piyambak.
Sarawuhipun ing Genesaret, tiyang kathah sami madosi Gusti Yesus nyuwun kasarasan. Tiyang-tiyang punika pitados menawi saged nyepeng jubahipun Gusti Yesus, piyambakipun badhe saras saking sakitipun. Sareng kelampahan pinanggih kaliyan Gusti Yesus lan tiyang ingkang saged “ndemek” jubahipun Gusti Yesus dados saras. Keyakinan ingkang manteb punika ingkang murugaken tiyang-tiyang punika saras.
Mekaten ugi tumraping gesang kita, kita pitados bilih panguwaosipun Gusti Yesus boten kandhek nalika semanten kemawon. Kita pitados bilih Gusti Yesus lumantar Sang Roh Suci tetep makarya ngantos dinten punika. Sarana pandonga dhateng Gusti, kita pasrahaken gesang kita ing astanipun. Pitakenanipun: punapa saben kita ndedonga kita saestu rumaos pinanggih kaliyan Gusti Yesus lan saged “ndemek” jubahipun? Ingkang punika, saben badhe ndedonga kita perlu ngeningaken panca driya ngraosaken pinanggih kaliyan Gusti Yesus, lajeng matur dhateng Panjenenganipun. (AR)
Ing weninging panca driya kita saged pinanggih kaliyan Gusti.


Rabu, 03 Juli 2013

The Power of Compassion

Bacaan :  Markus 6: 30-46.
Nyanyian :  KJ 433:1
Nats : “Ketika Yesus mendarat, Ia melihat sejumlah besar orang banyak, maka tergeraklah hati-Nya oleh belas kasihan kepada mereka, karena mereka seperti domba yang tidak mempunyai gembala. Lalu mulailah Ia mengajarkan banyak hal kepada mereka”. (ay 34)
Pada suatu sore ketika hujan turun, terdengar jeritan dan tangisan bocah kecil: “Madhoooang, madhoooang, madhoooang!” (makan!). Seorang janda dengan satu bocah kecil sedang memasak bubur, mendengar jeritan yang memilukan tersebut, spontan memanggil anaknya dan berkata: “Nak…, coba kamu kerumah tetangga sebelah untuk mengetahui siapa yang menangis dan mengapa ia menangis.” “Ya, Bu”, jawab anak itu. Dengan menggunakan sebatang daun pisang karna tidak memiliki payung, bocah kecil tersebut langsung menuju rumah tetangganya. ///
Ketika kembali ke rumah, dia bilang kepada ibunya: “Bu…, yang menangis itu temanku si Ponari, ia menangis karna lapar dan minta makan. Kelihatannya tidak ada yang dimakan karena keluarga itu sangat miskin.” Ibunya membagi bubur untuk anaknya sebanyak dua irus, dua irus lagi untuk Ponari, dan yang satu irus untuk dirinya. “Nak, bubur ini kamu antar ke rumah Ponari, mudah-mudahan cukup untuk makan sore.” Setelah diantarnya tidak ada lagi jerit tangis yang memilukan. Ponari tidak menangis lagi karna perutnya sudah kenyang oleh bubur itu. ///
Keluarga yang tidak mampu ternyata masih memiliki belas kasihan kepada sesama yang lebih tidak mampu lagi. Mengapa demikian, karena keluarga tersebut memiliki “The Power of Compassion” (kekuatan untuk berbelas kasih). Mereka tergerak oleh belas kasihan ketika mendengar dan melihat sesamanya menangis karena lapar. Demikian pula dalam bacaan kita hari ini, Tuhan Yesus mengajar para muridNya dan kita semua untuk memiliki “the Power of Compassion” kepada siapa pun yang lapar, haus, telanjang, terbuang, tersingkirkan dll. Amin (DG)
Berbahagialah orang yang memberi dari pada menerima.


Senin, 01 Juli 2013

Manitis

Waosan : 2 Raja-Raja 2: 1-2, 6-14. 
Pamuji :
 KPK 83
Nats : “…. kula mugi kadunungana kalih bageaning roh panjenengan….” (ayat 9)
Nabi Elia salah satunggalipun nabinipun Allah ingkang misuwur wonten ing Prajanjian Lami. Misuwur krana agung lan wicaksanipun tuwus anggadahi panguwaos lan wibawa ingkang saking Gusti. Pramila, nabi Elia mboten seda ananging “mukswa” inggih menika raganipun kapulung lumebet ing swarga. Krana misuwur, tamtu para cantrikipun sami kepingin nuladhani lampahipun nabi Elia. Pramila Elisa kepingin sanget katitisan rohipun nabi Elia. Panyuwunipun Elisa dhateng nabi Elia: “kula mugi kadunungana kalih bageaning roh panjenengan”(ay 9). Menapa nabi Elia enggal-enggal minangkani? Tamtu boten, awit wonten prosesipun.
Proses kaping sepindah inggih menika Elisa tansah ngetut wingking nabi Elia dhateng pundia kemawon tindakipun. Ngetut wingking menika nedahaken kasetyanipun Elisa dhumateng nabi Elia. Lan kasetyan menika ingkang njalari Elisa katitisan rohipun nabi Elia. Kaping kalih, kasetyanipun Elisa menika mboten karana nganggep nabi Elia menika Gusti, nanging karana pengaken bilih nabi Elia menika abdinipun Gusti. Tetela saben nabi Elia nyuwun Elisa nilar panjenenganipun, Elisa paring wangsulan: Dhemi Pangeran Yehuwah ingkang gesang saha dhemi gesang panjenengan piyambak. Makaping-kaping wangsulan menika kaaturaken dening Elisa. Kita saged ningali bilih dhasaring kasetyanipun Elisa menika karana Pangeran Yehuwah ingkang utami lan ingkang miji gesangipun nabi Elia lan Elisa. Kasetyan dhumateng abdinipun Allah menika ingkang njalari Elisa katitisan rohipun nabi Elia.
Piwulang ingkang kedah kita gatosaken inggih menika: ing gesang patunggilan kita kedah anggadahi kasetyan ingkang ndadosaken kita sumedya ngetut wingking abdinipun Gusti. Kasetyan kita menika mboten karana kita manembah dhateng abdinipun Gusti, nanging karana kapitadosan kita bilih Gusti ingkang dados sumber gesanging abdinipun Gusti lan kita sami. (to2k) Amin.
Kasetyan menika bandha suci ing manahing manungsa ingkang kedah tansah karimat. (Seneca)